RMMZit

Instalacja RMM self-hosted i rejestracja pierwszych komputerów

Poradnik krok po kroku: od pustej maszyny wirtualnej do działającej konsoli RMMZit na własnym serwerze, z pierwszymi komputerami Windows i Linux, które wysyłają inwentarz, pomiary i alerty — w około pół godziny.

Opublikowano 31 października 2026 · dotyczy RMMZit 0.13

Co skonfigurujesz

RMMZit to darmowe narzędzie open source (AGPLv3) do zdalnego monitorowania i zarządzania (RMM). Jedna konsola webowa na Twoim serwerze pokazuje inwentarz każdego komputera, pilnuje go, wysyła alerty i pozwala technikom pracować zdalnie, uruchamiać skrypty i instalować aktualizacje. Nic nie przechodzi przez chmurę dostawcy: serwer działa w Twojej sieci, a agenci na komputerach łączą się z nim.

Czego potrzebujesz

  • Serwer na konsolę: mała maszyna wirtualna z 2 vCPU, 2–4 GB RAM i dyskiem 16 GB lub większym, na VMware, Proxmox VE / KVM lub Hyper-V — albo istniejący serwer Debian 12+, Ubuntu 22.04+, AlmaLinux lub Rocky Linux 9+, albo host Docker.
  • Komputery Windows: Windows 10 / 11 lub Windows Server 2016 i nowszy, 64-bit.
  • Komputery Linux: dowolna dystrybucja z systemd, x86-64 lub ARM64 (także Raspberry Pi).
  • Aplikacja uwierzytelniająca w telefonie (każde konto używa logowania dwuetapowego).

Jak to działa razem

Serwer ma dwa porty: konsolę (interfejs webowy i API, TCP 8443) i punkt dostępowy agentów (TCP 8444). Agenci łączą się wychodząco z portem agentów, więc zarządzane komputery nie potrzebują otwartych portów. Przy rejestracji agent zapamiętuje odcisk certyfikatu serwera; każde polecenie z konsoli jest podpisane przez serwer i sprawdzane przez agenta, a każda czynność trafia do dziennika audytu odpornego na manipulacje.

Konsola steruje każdym zarządzanym komputerem. Domyślnie przyjmuje połączenia tylko z sieci prywatnych — zostaw to tak i otwieraj tylko port agentów tam, gdzie potrzebują go komputery spoza Twojej sieci.

Krok 1 — Instalacja serwera

Wszystkie pliki są na stronie wydań; strona pobierania objaśnia każdą metodę. Gotowy obraz maszyny wirtualnej jest najszybszy:

  • VMware ESXi / Workstation, VirtualBox: wdróż rmmzit-appliance.ova.
  • Proxmox VE: utwórz VM bez dysku (2 vCPU, 2–4 GB RAM, sieć VirtIO), skopiuj rmmzit-appliance.qcow2 na węzeł i zaimportuj: 
    qm importdisk <vmid> rmmzit-appliance.qcow2 local-lvm
    Podłącz dysk jako SCSI i ustaw go jako dysk rozruchowy.
  • Hyper-V: rozpakuj rmmzit-appliance-vhdx.zip i utwórz VM generacji 1 z tym VHDX jako dyskiem.

Uruchom VM. Jej ekran pokazuje adres konsoli i token konfiguracji. Urządzenie dostaje adres z DHCP; aby ustawić stały adres, nazwę serwera lub strefę czasową, zaloguj się na ekranie VM jako rzadmin (pierwsze hasło rmmzit, które trzeba zmienić) i użyj menu konfiguracji.

Na istniejącym serwerze Linux skrypt instalacyjny robi wszystko — PostgreSQL, najnowsze wydanie ze sprawdzeniem podpisu, bazę z losowym hasłem i usługę:

curl -fsSL https://github.com/Max-Zit/rmmzit/releases/latest/download/install.sh | sudo sh

Na hoście Docker użyj obrazu ghcr.io/max-zit/rmmzit z Docker Compose (docker-compose.yml i .env.example z wydania), potem docker compose up -d i docker compose exec rmmzit rmmzit-server -setup-token. Jest też obraz ISO na nową VM lub serwer fizyczny i pakiety deb/rpm do własnej instalacji.

Krok 2 — Pierwsze logowanie

  1. Otwórz https://<adres>:8443. Przeglądarka raz ostrzeże przed certyfikatem samopodpisanym; później możesz go zastąpić w Ustawienia → Certyfikat.
  2. Wpisz token konfiguracji i utwórz pierwszego administratora. Token działa raz; przy instalacji skryptem jest w /var/lib/rmmzit/setup-token.txt i w dzienniku serwera (journalctl -u rmmzit-server).
  3. Skonfiguruj logowanie dwuetapowe z aplikacją uwierzytelniającą i przechowuj 10 kodów odzyskiwania w bezpiecznym miejscu.

Jeśli lista dozwolonych sieci kiedyś Cię zablokuje, uruchom na serwerze rmmzit-server --reset-allowlist (na urządzeniu: menu konfiguracji, pozycja 5).

Krok 3 — Sprawdź adres dla agentów

Agenci muszą docierać do serwera pod adresem z kodu rejestracji. Sprawdź adres dla agentów w Ustawienia → Sieć i dostęp. Dla komputerów spoza Twojej sieci otwórz TCP 8444 w zaporze i ustaw publiczny adres dla agentów, np. https://rmm.example.com:8444; port konsoli pozostaje zamknięty. Jeśli otworzyłeś konsolę na samym serwerze (localhost) bez adresu publicznego, strona lokalizacji ostrzeże — inaczej agenci łączyliby się z własnym adresem loopback.

Krok 4 — Klient, lokalizacja i kod rejestracji

  1. Otwórz Klienci, dodaj klienta (Twoja firma też się liczy) i dodaj mu lokalizację — biuro lub oddział.
  2. W lokalizacji kliknij Utwórz kod rejestracji. Wybierz, jak długo jest ważny (1–365 dni) i ilu komputerom wolno go użyć.
  3. Skopiuj kod (RZ1-…). Zawiera adres serwera i odcisk jego certyfikatu, więc instalator nie potrzebuje niczego więcej. Jest pokazywany tylko raz; unieważnij go, gdy nie jest już potrzebny.

Krok 5 — Agent na Windows

Na stronie lokalizacji kliknij Pobierz agenta (MSI, 64-bit). Kliknij dwukrotnie MSI na komputerze i wklej kod albo zainstaluj go po cichu ze skryptu lub narzędzia do dystrybucji oprogramowania:

msiexec /i rmmzit-agent-x64.msi /qn ENROLLCODE="RZ1-…"

Agent działa jako usługa Windows RMMZit Agent. Mała ikona obok zegara pokazuje, czy jest połączony (zielona) i kto zarządza komputerem. W ciągu minuty komputer pojawia się w Urządzenia ze sprzętem, oprogramowaniem, dyskami i stanem zabezpieczeń.

Dla wielu komputerów utwórz kod z odpowiednią liczbą użyć: strona lokalizacji pokaże wtedy gotowy skrypt startowy zasad grupy i ustawienia Intune (aplikacja Win32, zachowanie instalacji System, reguła wykrywania) z tym kodem.

Agent wyłącza zasadami automatyczną instalację Windows Update, aby aktualizacje przychodziły tylko z RMMZit — ręcznie lub według Twojego harmonogramu. Poprzednie ustawienia wracają po usunięciu agenta.

Krok 6 — Agent na Linux

Na stronie lokalizacji pobierz agenta Linux (x86-64 lub ARM64 dla Raspberry Pi i serwerów ARM), skopiuj go na maszynę i uruchom jako root:

chmod +x rmmzit-agent-linux-amd64
sudo ./rmmzit-agent-linux-amd64 install --code "RZ1-…"

Kopiuje się do /usr/local/bin/rmmzit-agent, rejestruje i uruchamia usługę systemd rmmzit-agent.

Co dalej

  • Alerty i aktualizacje: w Zasady zasada Default klienta określa reguły alertów, monitorowanie i automatyczne aktualizacje Windows; e-maile z alertami są w Ustawienia → Monitorowanie i alerty.
  • Technicy: dodaj ich w Użytkownicy albo podłącz Active Directory / LDAP lub logowanie jednokrotne.
  • Aktualizacje agentów: serwer ma instalatory agentów swojej wersji; Ustawienia → Aktualizacje agentów aktualizuje przestarzałych agentów naraz lub pozwala im aktualizować się samodzielnie.
  • Kopia serwera: rób kopię bazy razem z /var/lib/rmmzit — tajny klucz z tego katalogu odszyfrowuje zapisane hasła, a certyfikaty identyfikują serwer wobec agentów.

Wszystko, co robi RMMZit, jest na stronie funkcji; pełnym opisem jest dokumentacja. Pytania mile widziane w GitHub Discussions. Firmy mogą skorzystać z płatnego wsparcia MaxZit (tylko po angielsku).